09-07-08

SMIRT JIJ OOK?

BLOG Give a man a Lucky 

 

 

 

 

 

 

Bonding is aan de orde van de dag. Incentives en teambuildingactiviteiten moeten de sfeer op het werk verbeteren, de productiviteit verhogen, de teamspirit aanwakkeren en het samenhorigheidsgevoel binnen een bedrijf of groep van bedrijven ontwikkelen. Er worden soms grote budgetten uitgetrokken om dergelijke initiatieven concreet in te vullen. Pretparken worden afgehuurd, reizen ingelegd, originele activiteiten georganiseerd – dat allemaal om ervoor te zorgen dat teams, diensten, vestigingen elkaar beter leren kennen, meer inzicht krijgen in elkaars werk en vooral beter gaan samenwerken.

Op weg naar een brainstorming rond dit onderwerp valt het mij op dat voor veel bedrijven, winkels en zelfs hospitalen mensen van allerlei pluimage samentroepen op de stoep om te genieten van een sigaretje. Verbannen uit gebouwen en openbare ruimten, optornend tegen overdreven maatregelen (waarom moesten in godsnaam bestaande rooklokalen in bedrijven verdwijnen?), vinden zij elkaar terug voor een schuldig, gedeeld pleziertje. De sigaret is de grote eenmaker, de stimulans voor een gevoel van samenhorigheid, van wederzijds begrip. Er werd zelfs een term bedacht voor dit recente fenomeen: smirten, naar het Engelse smirting dat een samentrekking is van “smoking” en “flirting”. Misschien moet ik maar eens voorstellen om allemaal een sigaretje te gaan roken op de stoep, in weer en wind. Origineel, niet duur en ludiek… Voor alle duidelijkheid: ik ben niet-roker maar ik vind de diabolisering van tabak behoorlijk overdreven. Die zwart - witte doodsberichten op sigarettenpakjes zijn er voor mij echt over. En eerlijk gezegd vond ik tabakreclame dikwijls leuk (“Give a man a Lucky!”). Dat klassieke racewagens nu niet meer in de krant mogen met hun originele logo’s vind ik gewoon belachelijk. Sensibiliseren voor de gevaren van tabak (en van alcohol) lijkt mij een goed idee, maar zoals er nu met groot geschut tekeer gegaan wordt vind ik erover. We leven in principe toch in een vrij land! Misschien is de volgende stap een gele ster voor alle rokers…

 

18:06 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dailies |  Facebook |

Commentaren

Dit is een mooi stukje proza, ik krijg bijna spijt dat ik gestopt ben. die paarden van je-weet-wel-wat, die vond ik ook zo mooi.Het verbod gaat te ver.

Gepost door: wim | 10-07-08

Het is mij ook al opgevallen dat het sociale leven zich vaak buiten in het rokerskringetje afspeelt. Soms heb ik, als niet roker, zin om er gaan bij te staan.
Problemen worden niet meer opgelost tussen pot en pint, maar buiten op de stoep. Netwerken? Contacten leggen? Buiten op de stoep. Een klusjesman nodig voor een klein karweitje? Zoek je een babysit? Juist! Buiten...
Ik heb een hekel aan de stank van sigaretten, en krijg er ook nog ademhalingsproblemen van. Maar het feit van niet-roker te zijn is toch een sociale handicap.

Gepost door: Martine | 14-07-08

De commentaren zijn gesloten.