29-08-08

LONELY DRIFTER KAREN

KAREN 

 

 

 

Soms beland je onverwacht in een sprookjeswareld waarin alles kan. Mij overkomt het wanneer ik nietsvermoedend langs een rek met nieuwe CD's loop. "Psst!" doet een blondje met een gekke hoed. Ze belooft doodleuk dat het gras kan zingen. Hoe ze het juist doet weet ik niet, maar even later steekt haar volstrekt onbekende schijfje in mijn CD-speler. Tanja Frinta verklaart van meet af aan "This world is crazy", waarschijnlijk om mij gerust te stellen over mijn impulsaankoop. Daarna pakt ze mij op de vreemdste tonen mee naar Casablanca en laat ze me kennismaken met Professor Dragon en vooral met Gisele. Ik maak de reis van melancholie naar uitbundigheid zonder goed te weten waar het ene begint en het andere eindigt. De poëtische teksten en de verrassende instrumenten (koekoeksklokken en koebellen mogen ook mee op de plaat) roepen beelden op van lang vergeten heerlijkheden. Ze lachen, plagen, beloven, betoveren in een wereld waarin alles op de juiste plaats zit, ook verdriet en melancholie. Niet te verwonderen dat "The angels sigh" bij zoveel originele frisheid. En zoals dat past in sprookjes zorgt nummer 13 voor het hoogtepunt: het gras gaat echt zingen, niet alleen in het Engels maar ook in het Spaans van kompaan en producer Marc Melià Sobrevias.

Lonely drifter Karen 017

Tot overmaat van geluk (jaja, het hoeven niet altijd rampen te zijn!) verneem ik even later dat Lonely Drifter Karen een gratis concert geeft in het Warandepark van Brussel. En zo wandel ik op 28/8 tussen blauwe bomen en rode spookjeslichten (inderdaad zonder "r") door het feeëriek verlichte park naar een kiosk in de vorm van een muziekdoos. Daar staat mijn blonde fee met haar gitaar, parasol en melodica in de aanslag. Samen met haar Italiaanse, Spaanse en Franse begeleiders (zelf is ze Oostenrijkse) doet ze zonder complexen haar ding. Een deel van het publiek heeft het er wat moeilijk mee, misschien omdat het hier om een echt originele band met een unieke sound gaat. Er zit iets van Kurt Weill in, hier en daar beland je in een musicalsfeer, op andere momenten doet de tengere zangeres denken aan Tinkerbell die wat sterrenstof rondsprinkelt en je leert vliegen. Zelden vind je zoveel sprankelende, genietbare originaliteit in één groep verenigd. The grass is singing... YEAH!

LONELY DRIFTER KAREN, The grass is singing, Crammed discs 2008 (CRAM 132)

 

14:44 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: music |  Facebook |

27-08-08

SAD LISA

BLOG Sad Lisa 

 

 

 

Lisa left and won't come back.

She shut her eyes on white walls

Bitterly reminding her of better times.

She closed her nose on the smell of detergent

Drifting in from empty corridors

And unable to mask the odors of decay.

She shut her ears for meaningless words

Of harrassed personnel with no time to spare.

Only the touch of a hand kept her near

The trembling caress of a child

Unprepared to let her go.

Then Lisa sighed

And left her tears

For someone else to cry.

10:16 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: photo stories, family affairs |  Facebook |

26-08-08

FUNNIES I MET IN KUES

KUES beer 

 

 

 A fuzzy bear on a sturdy tractor.

KUES harnas 

 

 

 

  A doggy harnassed for life... und er ist noch zu haben !

 

 

KUES Hondje

 

 

His friend is enjoying a very peculiar walk.

 

KUES kip 

 

 

 

 This chicken is in for a less comfortable ride.

 

 

KUES Vespa 

 

 And I'm still dreaming of a scooter...

15:32 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: photo visits |  Facebook |

THE WINE FLOWS FREELY

KUES wine 

 

 

 

The wine flows freely in this country

But not through my veins.

Somehow I stranded on bleak shores

With my lifeboat in tatters

And my self confidence severely shaken.

I wonder how I can re-enter the stream of life

Without being engulfed by rapids I cannot face.

In the meanwhile the water flows freely in this country

But not through my veins...

 

15:20 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: photo stories |  Facebook |

13-08-08

EXTREME MAKE-OVER

IMG_5247

 

 

 

 

Tot voor kort zag mijn geboortehuis er zo uit. Met z’n spitse fantasiegevel, hoekjes en kantjes was het de freule van de straat. Achter de drie raampjes op de 1e verdieping werd ik geboren. Wellicht verklaart dat waarom “thuis” voor mij nog steeds dat huis betekent, ook al woon ik al lang in Brussel.

Moeke was verknocht aan haar huis. Ze genoot van de grote tuin achteraan, inclusief het ruime terras omzoomd met seringen, gouden regen, forsythia, rozelaars, meiklokjes… al naargelang het seizoen. Haar eigen paradijsje waar het altijd heerlijk uitblazen was, bij een kopje koffie met huisgemaakt gebak.

Toen moeke stierf werd het huis voor een peulschil verkocht aan een jong koppeltje. Ze hadden grootse plannen om het huis te voorzien van alle comfort. Ik was blij dat het huis in goede handen terechtkwam.

Helaas veranderden de plannen drastisch. Het koppeltje ging uit elkaar en na een maandenlange verloedering kwam de bulldozer op de proppen: het huis werd gelijkgemaakt met de grond.  

Tot dan toe maakte ik regelmatig ommetjes van 80km om nog eens langs het huis te rijden en me eventjes te warmen aan het verleden.  Nu rijd ik liefst om als ik in de buurt ben om het gapende gat NIET te zien.

De hele straat heeft inmiddels een facelift ondergaan. De velden en weiden aan de overkant werden verkaveld en worden nu bebouwd met moderne bunkers. Van de wandelweg langs de Nete, vanwaar ik de oorspronkelijke foto maakte, zie je nu alleen nog een grijze, stenen woestijn.

En moeke's huis, mijn thuis is niet meer...

BLOG My roomTEST 

 

14:10 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dailies, family affairs |  Facebook |

11-08-08

A QUEEN I WAS

BLOG Queen 

 

 

 

A queen I was, some time ago

A mother to princes, wife to a king.

My jewels were priceless,

My furs pure delight.

Yet all the stone remembers

Is a change of plain clothes

And some flowers, draped over my arm.

A youth came by, took pity on me

And gave me a stole,

A wreath devoid of flowers

Which had died another death.

I stand and I remember.

I watch and I cry.

20:43 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: photo stories |  Facebook |

MEIBOOM

MEIBOOM poepedroegers Elk jaar, op 9 augustus, wordt de Brusselse meiboom geplant. Dit jaar gebeurde dat voor de 700e keer.

 

 

 

MEIBAUM ST Laurentius

De gezellen van Sint Laurentius erfden het recht op het planten van de meiboom en verhuisden het evenement prompt naar de feestdag van hun patroonheilige.

 

 

MEIBOOM vrachtwagenNu zijn het niet meer de "buumdroegers" die de boom door de straten dragen, maar een vrachtwagen .

 

 

 

 

 

 

MEIBOOM RidderMaar opgelet, de boom moet voor 17 uur geplant zijn, zoniet gaat het recht om de meiboom te planten naar de Leuvenaars! Het geschil dateert al van 1213!

 

 

 

 

 

MEIBOOM fanfareTalrijke kleurrijke groepen begeleiden de boom naar zijn bestemming, onder andere de fanfare van de Meyboom, de "poepedroegers", de "gardevils" enz....

 

 

MEIBOOM mme chapeau

In totaal nemen zowat 600 personen deel aan de stoet.

 

 

 

 

 

 

MEIBOOM reuzin rood

De reuzen dansen door de straten. 

 

 

 

 

 

 

MEIBOOM rad van fortuinEn natuurlijk is er traditiegetrouw ook "het rad van fortuin" dat je in één oogwenk van edelman tot bedelman kan omtoveren.

 

 

MEIBOOM kindGroot en klein geniet ervan!

 

 

 

 

 

 

10:33 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: photo visits |  Facebook |

08-08-08

INVITATION AU VOYAGE

Congé

 

 

 

Congé... enfin!

Congé panorama

 

 

A moi le ciel, les champs, les prés, les arbres. Aaaahh, je respire!

 

Congé balkon rozen

 

 

Dans les villages, les fleurs flirtent avec les vieilles pierres.

 

Congé gieter

 

 

Les fleurs poussent même dans les arosoirs.

 

Conge sunflower close

 

 

Je me balade au milieu de miliers de petits soleils.

 

Congé greenery 

 

Bleu, blanc... vert! J'ai fait un voeu...

 

  Congé punk house

 

 

Une maison étrangement coiffée, à l'orée du bois.  

 

Congé agence de voyages 

 

 Invitation au voyage, bâton de pélerin compris.

 

Congé white flower

 

 

 

 Bye bye Congé, je reviendrai...

 

 

 

16:16 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: photo visits |  Facebook |

07-08-08

PECHEUR DE NENUPHARS

Congé cloud fisher 

 

 

 

Un jour, j'ai rencontré un pêcheur de nénuphars.

Il était déguisé mais je ne m'y suis pas trompé.

J'ai bien vu les étincelles dans son regard

Lorsqu'il lançait sur l'eau ses éclairs argentés.

Soi-disant c'était pour appâter les poissons

Mais moi j'ai deviné ses vrais raisons.

J'ai vu qu'il avait pêché d'abord un nuage

Pour en capitonner son filet.

Cela faisait un petit nid bien douillet

Pour un nénuphar invité au voyage!

 

  

 

 

17:33 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: petites histoires |  Facebook |

THANK YOU FOR YOUR PATIENCE!

Conge cup of tea 

 

 

 

May I offer you a cup of tea (or coffee for that matter) to thank you for you patience? I promised to be back in August with new pictures and stories but failed to do so straight away. As usual, my return from vacation was accompanied by an avalanche of work and I simply didn't find the time to download my pictures.

In the meantime the most urgent jobs have been delivered and I'm starting to breathe again. I'll post a few pictures of my short break in the coming day(s). I hope you'll enjoy them.

Have a nice day!

 

 

14:32 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dailies |  Facebook |

05-08-08

ZAKDOEK LEGGEN, NIEMAND ZEGGEN...

Zakdoek leggen 

 

 

 

Voor mij geen papieren zakdoeken die je kleverig in je zak moet proppen of waarvoor je telkens weer een vuilbak moet vinden. Ik ben een trouwe gebruiker van vierkante katoentjes in allerlei kleuren die mijn neus in tijden van nood troosten met een onvergelijkelijke zachtheid en een frisse Souplinegeur.

Toegegeven, mijn zakdoekjes hebben een geheim. Ik heb ze meegenomen toen moeke’s kast in het rusthuis leeggemaakt moest worden. Op elk katoentje stond haar naam. Ik kon het niet over mijn hart krijgen om iets van haar achter te laten of weg te gooien. En zo belandden ze in mijn linnenkast. Grote, stoere zakdoeken van mijn vader en lieftallige witte, roze en lichtblauwe vierkantjes van haar.

Nu zitten ze om beurten in mijn zakken. Ik kan niet meer verkouden of droevig zijn zonder een zakdoek van moeke. Ik wissel de grote en kleine vierkantjes af. De grote exemplaren zorgen voor een intiem vleugje vake. De kleine brengen moeke dichterbij. Soms doe ik er een druppeltje ouderwetse eau de cologne op – een restje van het flesje 4711 dat altijd op haar nachtkastje stond. Dan ben ik heel even weer tien jaar oud en vertrek ik in mijn zondagse kleren naar de mis. En daarna speel ik misschien wel een partijtje "zakdoek leggen..."

Mijn zakdoekjes zijn de kapstokjes van herinneringen en een bron van zachtheid in moeilijke momenten. Wie zou die inruilen voor een pakje Kleenex?

 

11:16 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dailies |  Facebook |