17-09-08

LEGE STOELEN

chairs 

 

 

 

Kom binnen, kom binnen, zegt een oud vrouwtje. Ze vertelt trots dat "haar" kerkje uit de 15e eeuw stamt. Dat de vrouwen van de vissers hier kwamen bidden voor de veilige thuiskomst van hun echtgenoten. Meer dan 500 jaar was dit de plek waar Notre-Dame de Bon Secours hun smeekbeden aanhoorde. Ze droogde tranen, gaf hoop en moed, sterkte in duistere uren.

Nu blijven de stoelen in haar kerkje leeg. Af en toe komen er toeristen langs. Ze lopen met hun fototoestel in de aanslag door het kerkje - herleid tot een toeristische attractie zonder meer. Ik ben een van hen. Maar dan valt er wat zon door de glasramen en nodigt het kleurenspel mij uit om even neer te zitten. De tijd vertraagt, de stilte vult mijn hart.

Ik ben een schamele visser op de woelige zee van het leven die aangespoeld is in dit kerkje en even proeft van tijdloze rust en sereniteit.

 

 

 

 

14:37 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dailies |  Facebook |

Commentaren

ik ken nog een "kerk"figuur, die visser was.

Gepost door: f r e d | 17-09-08

Een prachtige foto met die regenboogkleuren, zo zie je maar hoe iedereen op verschillende manieren iets beleefd. Ik zie me daar al zitten in een paarse broek met een rode hoed.

Gepost door: wim | 19-09-08

De commentaren zijn gesloten.