01-12-08

THE RED VIOLIN

The red violin 

 

 

 

De avond valt. Ik loop met gebogen hoofd door een klein straatje. De regen heeft mijn jas doorweekt. Het is koud, ik ben moe. Tijd om naar huis te gaan en iets warms te drinken tegen winter- en ander leed. Mijn driftige stappen worden ingetoomd door een vage melodie. Viool, zo breekbaar en toch zo zeker van zichzelf. Ik luister, vertraag. Daar is het! In een klein winkeltje speelt een jonge vrouw vol overgave. Arpeggio’s rollen naar buiten, op de hielen gezeten door melancholische, klagelijke tonen. Dan is het weer de beurt aan een staccato. De vrouw speelt, de klant luistert en de baas droomt. Ze leven met z’n drieën in een andere wereld, waarvan ik even een glimp opvang. In hun winkel is het warm, daar worden dromen gemaakt en verkocht. Ik glimlach. De regen doet mijn haar krullen. Ik kijk omhoog: daar is de lucht donkerblauw, net als het fluweel in een juwelenkistje. De regendruppels flonkeren als vergankelijke diamanten in het licht van de lantaarns. Ik schuif mijn koude handen in mijn zakken, adem diep in. Wanneer de vrouw even later de viool liefdevol in haar kistje vleit is het ineens kerstmis in mijn hart. Vrede op aarde, denk ik. Vrede aan alle mensen van goede wil…

17:30 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dailies |  Facebook |

Commentaren

Als het waar is dat muziek de zeden verzacht, dan kan ze misschien bijdrage tot de vrede?

Gepost door: Martine | 01-12-08

En vooral, vrede... in jouw hart!

Gepost door: ank | 09-12-08

De commentaren zijn gesloten.