22-12-08

PARADISE LOST

St Guidon koorKerstdagen... St. Guido & Sint Pieter lokt me naar binnen met hemelse stemmen. Ik luister naar Händel, laat mijn ogen ronddwalen door de kerk.

 

 

 

 

 

St Guidon1 De prachtige glasramen bestormen mij met verhalen over een tijd toen heiligen en de hemel nog deel uitmaakten van mijn dagelijks leven.

 

 

 

 

 

St Guidon3 

Een tijd toen ik nog met mijn engelbewaarder kon praten en ik mij veilig voelde.

 

 

 

 

 

St Guidon4 De dood was immers geen einde maar een nieuw begin.

 

 

 

 

 

 

St Guidon5 

Het volstond je best te doen om naar de hemel te gaan, en daar iedereen terug te vinden wanneer je stierf.

 

 

 

 

 

St Guidon6 Een klasgenootje dat stierf, een buurjongen die verongelukte... het was allemaal niet zo erg, vermits je hen later terug zou vinden in de hemel.

 

 

St Guidon8 Het paradijs was je levensverzekering.

 

 

 

 

 

 

St Guidon9 

Maar kleine kinderen worden groot. De prijs voor kritisch denken was het verlies van die zekerheid.

 

 

 

 

 

St Guidon10 

Volwassen worden in ruil voor je plek in het paradijs.

 

 

 

 

 

St Guidon7

 

De deuren van Sint Pieter gingen definitief voor mij dicht.

 

 

 

 

 

St Guidon2 Maar ik wed dat ze openbleven voor moeke. Ik steek een kaarsje voor haar aan. Dag moeke, een fijne kerstmis voor jou. Doe de groetjes aan va en Jan daarboven!

12:00 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: photo visits |  Facebook |

Commentaren

Neen, voor ons geen paradijs meer...

Gepost door: Martine | 22-12-08

Voor velen raak je een gevoelige snaar. Zonder eerst te moeten sterven wil ik hier toch een stukje paradijs en het lukt soms ook nog.

Gepost door: wim | 22-12-08

De commentaren zijn gesloten.