28-01-09

DAG EEF!

Sinvi

 

De germanisten van de KU Leuven hebben een nieuwe website. Ik surf er niets vermoedend naar, ontdek een fotogalerij en zie waarempel… Eef R. in Sencie! Ze is amper 18 jaar, heeft een zilverblonde vlecht en glimlacht madonnakuiltjes in haar wangen. Ze staat met een paar medestudenten voor een bord waarop waarschijnlijk Emma Vorlat of Herman Servotte Engelse teksten hebben geschreven. Een jaar later zal ik naar datzelfde bord staren, dezelfde lessen volgen als zij. Toch is het niet Eef de studente waaraan ik meteen terugdenk. Het is Eef de kapitein van mijn volleybalteam. Ik sta plots weer op het veld en speel de bal door. Eef schiet als een veer de hoogte in en smasht  hem onverbiddelijk over het net. We lachen naar elkaar – we zijn een team. Naast mij staat May, mijn vriendin waarmee ik na het volleybal ga paardrijden en waarmee ik in de vakantie op atletiekkamp ga. Wat voel ik mij jong en sterk, vol levensvreugde! En dat allemaal omdat ik een glimp opvang van een jonge vrouw die ik volledig uit het oog verloor. Dag Eef, of Eve-Marie zoals je officieel heet, ik hoop dat je gelukkig bent, dat je net zo vlot door het leven vliegt als in je jonge jaren. Wat was je slim, vriendelijk, sportief. We scheelden een jaartje, of waren het er twee? Wellicht was dat de reden waarom we elkaar uit het oog verloren. We hadden het zo druk met onze eigen klasgenoten, onze eigen medestudenten dat er voor de maatjes van het volleybal niet veel tijd meer was. Maar een ding staat vast, je naam, je foto volstaan om me even weer een vrolijke spring in ’t veld te voelen!  (Paule = 1, May = 2, Eef = 4)

17:56 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dailies |  Facebook |

Commentaren

Fantastisch toch hoe internet mensen 'mogelijk' terug bij mekaar kan brengen. Met die twee getuigen van J. moet ik toch even glimlachen.

Gepost door: Wim | 30-01-09

De commentaren zijn gesloten.