29-10-09

IN VUUR EN VLAM

brand

Deze keer geen mooie foto maar wel een die mij bloed, zweet en tranen gekost heeft. Verklaring:

Ik heb een mooi beroep dat ik met veel plezier uitoefen. Toch legt men mij regelmatig het vuur aan de schenen. letterlijk dan.

Mijn eerste ervaring met vuur deed ik op toen ik een bedrijfsbrochure moest schrijven voor een bekend bedrijf dat gespecialiseerd is in brandbeveiliging. De briefing begon in een vergaderzaal, leidde me langs een showroom en tot slot naar een ruimte waar brandjes gesticht werden die dan met diverse middelen geblust werden. Een boeiende ervaring, temeer daar ik alles kon bijwonen… vanop een veilige afstand.

Helaas ging het daarna crescendo. Een tijdje later belandde ik in ‘l’école du feu’ voor een reportage.  Alles begon goed met een kopje koffie en wat handjes schudden. Maar dan… in de plaats van aan tafel te schuiven en mijn interviews af te nemen, werd ik mee geloodst naar een kleedkamer. Daar kreeg ik brandbestendige kleren en een helm.  Hoewel ik altijd al een voorstander geweest ben van alles zien met eigen ogen, begon ik toch te twijfelen aan mijn gezond verstand toen ik even later opgesloten zat in een namaakhuis waarin alles binnen de kortste keren veranderde in een vuurzee. Alles begint met een opwarmertje. Er wordt een flinke geut benzine uitgegoten over de vloer, die dan resoluut in brand gestoken wordt. Het groentje, ik dus, mag die even blussen. Help! Met wat moet je  benzine blussen? En hoe moet je sproeien om te voorkomen dat de vlammen oplaaien? En o god, die benzine loopt steeds verder, hoe zorg ik ervoor dat het vuur zich niet verspreidt?  Gniffel, gniffel in de rangen wanneer ik rondstuntel en eindelijk met wat indicaties van de lesgever toch mijn helletje onder controle krijg. Maar dan is het tijd voor het echte werk. Er wordt op een niet nader bepaalde plek in het huis brand gesticht en de groep moet deze lokaliseren en blussen… in het donker. Hitte, rook, water…  Ik laat na een paar shots (zie boven) mijn fototoestel in mijn zak, ik heb al moeite genoeg om mijn claustrofobie onder controle te krijgen. Wanneer we eindelijk weer buitenstaan, is de wereld veranderd. We zien allemaal zwart, we ruiken naar natgeregende rook, we zijn toe aan een GROTE kop koffie. Het artikel wordt leuk, maar de foto’s zijn allemaal mislukt. Blijkt dat de rook en de rondvliegende partikels een laag roet afgezet hebben op de lens. Alle foto’s zijn troebel, onscherp. Jammer, want toen ik alles met eigen ogen zag was het heel bijzonder.

Toeval of niet, een tijdje later moet ik een artikel schrijven over gevaarlijke beroepen. Een daarvan is… dat van brandweerman. Ik maak een afspraak met een verantwoordelijke van de brandweerkazerne van Brussel. Deze keer verloopt het interview in een eetzaal op de vijfde verdieping… tot er een oproep binnenkomt. De man waarmee ik praat loopt naar een gat in de vloer, slingert zich rond een paal en zoeft naar beneden. Ik mag het ook eens proberen, stelt hij voor. Jezus! Nu heb ik ook nog hoogtevrees! Ik sla het aanbod wijselijk af en ren zo snel ik kan langs de trappen naar beneden. Ik mag het uitrukken van de brandweerwagens niet missen! Ik neem een paar shots in actie, sla daarna nog een praatje met een paar mensen om het artikel af te ronden en dan… weer naar huis om alles uit te schrijven. Deze keer ben ik ontsnapt aan een livedemonstratie in het huis waarin de brandweerlui opgeleid worden. Een huis waarvan de wanden verschuiven, de inrichting telkens verandert, zodat de mannen niet op voorhand weten waar ze terechtkomen en met welke moeilijkheden ze te maken krijgen wanneer ze in het donker een brandhaard moeten vinden.

Pffff… zou copywriter ook niet passen in de lijst van gevaarlijke beroepen?

 

 

10:05 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: dailies |  Facebook |

Commentaren

heel interessant dit logje;
en de foto mag er best zijn ç

Gepost door: willy | 29-10-09

We zijn weer wat te weten gekomen met dit artikel en de foto mag er ook zijn

Gepost door: Etje | 30-10-09

waarschijnlijk wel maar zou je dat wwel willen :-)

spannende job paule

Gepost door: klaproos | 30-10-09

Wij krijgen in het ziekenhuis om de twee jaar brandblusoefeningen waarin we zelf moeten blussen en omgaan met die toestellen maar ook filmpjes om te evacueren enzo, ik vind dat wel leuk en interessant!

Groetjes

Gepost door: Ourlipsaresealed | 31-10-09

hallootjes.. amai,ik kan het mij levendig voorstellen,wij waren deze zomer op de opendeur van die mannen,met de nodige demonstratie's,sjapoo hoor dat je dat hebt doorstaan,liever jij dan ik.
:-)grtjs...

Gepost door: guusje | 31-10-09

Ik heb bewondering voor brandweerlieden!

Gepost door: Danique | 02-11-09

Niks voor mij, zeker het deelnemen niet, uitschrijven, dat wil ik wel .

Gepost door: Martine | 02-11-09

De commentaren zijn gesloten.