25-11-09

OP BEZOEK

fluitketel

 Dag moeke,

Dit is zo'n dag waarop ik dolgraag even bij je langs zou willen lopen. Ik zou op de deur kloppen om je niet te doen schrikken en dan door de keuken naar je warme huiskamertje lopen. Je gezicht zou oplichten en ik zou mijn natte jas voor het vuur laten drogen.

Terwijl jij ijverig aan de slag gaat met koffie en water zou ik je vertellen over het wel en niet over het wee in mijn leven. Ik zou een taartje tevoorschijn toveren en daar zouden we wanneer de koffie klaar is samen van genieten. Ik luister naar je verhalen over het leven in mijn geboortedorp, hoor van jou hoe het gaat met mijn broers en zussen. En wanneer we uitgepraat zijn neem je je haakwerkje weer op en begin je ingewikkelde figuren uit je boekje na te haken.

Ga nu maar naar huis, je moet nog zo ver rijden, zeg je na een tijdje. Maar ik aarzel om je warmte te verlaten. Het is zo koud buiten moeke. De regen maakt me zo nat en het licht is zo schaars. Laat me nog even blijven, vertel nog wat over toen. De wereld is zo groot zonder jou. Het dorp waar je huisje niet meer staat is zo leeg zonder jou.

 

 

14:11 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dailies |  Facebook |

23-11-09

DAG JONGETJE

Jongetje

Dag jongetje met de koude voetjes.

Het strand is leeggelopen,

De strakke wind jaagt de mensen naar huis.

Maar jij blijft peinzend naar het water staren

Verzonken in je dromen.

In je hand wat schelpen,

in je oren het geluid van de zee

in je ogen de weerspiegeling van de wolken.

De kreet van een meeuw schrikt je op,

Je zet het op een lopen

Racet met de wind en lacht

Omdat de spetters tegen je opspatten.

Je koude voeten zal je vergeten

Je warme gevoel van blijheid zal je bijblijven

En nog lange jaren je hart verwarmen.

 

 

 

 

 

14:23 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: photo stories |  Facebook |

20-11-09

WESPJE

Wespjeb1

Ik ben dol op mijn wespje. Het is een ongelooflijk plezier om de contactsleutel om te draaien, mijn handen op het stuur te leggen en... gas te geven!

 wespjeb2

 De herfstzon lokte me onweerstaanbaar naar buiten. Werk of geen werk, ik moest erop uit.

Wespje herfst

Na een hele week werken van donker ('s morgens) tot donker ('s avonds) was het welletjes. Ik zette mijn helm op mijn kop, trok mijn rode anorak en mijn zwarte lederen handschoenen aan en... weg was ik! I LOVE MY VESPA (en ben ijverig aan het plannen om volgende zomer met de Vespa op vakantie te gaan... naar Toscane?!) 

 

15:12 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dailies |  Facebook |

19-11-09

MAGISCHE POMPOEN

Pompoenrace7

Herfsttijd, pompoentijd. Je kunt er heerlijke soepjes van maken.

Pompoenrace8

Deze reuzegrote pompoenen kunnen gemakkelijk een legertje voeden.

Pompoenrace5

Maar dat is niet de bedoeling. Het vruchtvlees wordt op een traktor geladen en afgevoerd. Meststof voor de omringende velden.
 

Pompoenrace2

 De uitgeholde pompoenen worden getakeld en te water gelaten.

Pompoenrace1

Daarna worden ze met vaardige hand naar een aanlegsteiger geleid.

Pompoenrace

Nu zijn het geen pompoenen meer, maar bootjes!

Pompoenrace9

Misschien zijn het wel magische pompoenen die om klokslag middernacht veranderen in een yacht. En daarmee vaar je natuurlijk recht naar het bal van de prins!

10:22 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: photo visits, photo stories |  Facebook |

13-11-09

EINDMEET

Dany

Ik loop weer langs het water, laat mij sussen door het ritmische geluid van de golven en het geritsel van de schelpen die aanspoelen en nog even twijfelen of ze wel op het strand zullen blijven.

Dany1

 Ver van mij wordt een vriend begraven, de stille getuige van mijn volwassen leven. Zonder erbij stil te staan kruisten onze wegen elkaar regelmatig, van uitgelaten eerstejaarsstudenten aan de K.U. Leuven tot jonge ouders van onze respectievelijke kinderen en daarna collega's die regelmatig samenwerkten.

Dany2

Af en toe zorgden lekkere etentjes, muzikale intermezzo's en vooral eindeloze gesprekken over filosofische en sociale onderwerpen voor adempauzes in ons jachtige leven.

Dany3

En plots is daar de eindmeet, de streep door de rekening. Dany gaat geen stap meer verder. Zijn vrouw en kinderen, zijn vrienden en collega's moeten het nu stellen zonder zijn zonnige lach, zijn originele etentjes, zijn steeds nieuwe tekeningen.

Dany4
 

 Ik loop langs de zee en hoor zijn stem, zie zijn glimlach. Deze keer praten we over leven en dood...

11:00 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: photo stories, dailies |  Facebook |

12-11-09

BIRDS

birds

EVEN UITBLAZEN... DAT DOET DEUGD HE, EVENTJES UITRUSTEN UIT DE WIND.

birds1

FRIS WEERTJE VANDAAG HE... JA, EN ER ZIT EEN STEVIGE BRIES.

birds2

IK DENK DAT IK TOCH MAAR WEER VERTREK. IK HEB HONGER.

birds3

IK VERTREK NAAR HET NOORDEN EN JIJ NAAR HET ZUIDEN, EN ALS JE EEN LEKKER HAPJE VINDT EVEN FLUITEN HE!

DOEI...

10:07 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: photo stories |  Facebook |

05-11-09

TAI CHI

Taichi

 

Niets geeft mij zo'n gevoel van vrijheid als wandelen langs de zee.

taichi2

 

Liefst alleen met het water, de wind en de zon die verstoppertje speelt met de wolken.

taichi3

 

Telkens weer ontmoet ik bijzondere dingen...

taichi4

Deze vrouw bijvoorbeeld, die helemaal alleen een dansje aangaat met kosmische krachten. Tai chi op het strand, alleen met de zee...

14:38 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: photo visits |  Facebook |

04-11-09

DODENGANG

Dodengang

Wandelen langs de IJzer op een dag waarop de grens tussen levenden en doden flinterdun is.

Dodengang6

 1 november. Een kille dag om door desolate gangen, gemaakt van zakjes zand, te lopen.  

Dodengang1

Hier vielen de vaders, de zonen, de geliefden bij bosjes.

Dodengang4

Deze gangen, droog gelegd voor de huidige bezoekers, waren modderpoelen waarin mannen, soms nog bijna kinderen, doodbloedden, neergemaaid door Duitse kogels.

Dodengang2

Ik kijk even door een spleet naar het kille novemberlandschap om me heen. Zoveel dood, zoveel verdriet dat hier geleden werd mag niet vergeten worden. Op deze eerste november denk ik aan mijn doden, maar ook aan al die anonieme mannen die omkwamen in de dodengang - le boyau de la mort...

20:21 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: photo visits |  Facebook |