21-01-10

AS GOOD AS IT GETS

Walking

Soms, steeds vaker, loop ik achter ruggen aan.

Ze zijn jonger, fitter, ambitieuzer; ze stappen resoluut door zonder om te zien naar kale bomen, te luisteren naar een vogel, het landschap traag te drinken als een beker wijn.

Onmerkbaar wordt de afstand groter tussen hen en mij. Nog bewandelen wij dezelfde wegen, maar soms overvalt mij een kilte, een weten dat ik hen steeds meer verlies.

Soms stoppen ze, kijken om, wachten tot ik hen weer bij gebeend ben. Maar amper samen begint alles van voor af aan. Dan groet ik weer een blad, een tak en vertragen mijn stappen. Dan worden zij weer ruggen en rekt de weg zich uit tussen hen en mij.

Tot de weg voor mij uiteindelijk helemaal leeg is en de kou mij overmant. Dan geeft verlatenheid mij een hand en glimlacht:  ‘This is as good as its gets’.

 

 

18:11 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: photo stories |  Facebook |

20-01-10

DE ZACHTE DOOD

Vogeltje

Een vogeltje kijkt me ernstig aan... en ik duik in het verleden.

Mijn vader heeft van zijn handen een nestje gemaakt, veilig en warm. Hij wenkt me: kom eens kijken! Mijn moeder sputtert tegen, haar stem een prikkeldraad tussen mijn vader en mij. Toch loop ik naar hem. Hij buigt zich naar me toe, toont voorzichtig wat hij in zijn handen houdt. Angstige oogjes, verwarde veren, een lamme vleugel. Het vogeltje piept. "Gepakt door de kat!" zegt hij. "Voel eens hoe zacht!" Ik steek mijn handen veilig achter mijn rug. Vogeltjes mag je niet aanraken, dan wil hun moeder ze geen eten meer geven en gaan ze dood. "Doe dat weg!" zegt mijn moeder zenuwachtig. Ze baadt in een geur van soepgroenten die uit haar keuken wegkrinkelt. Uit haar stem klinkt ongeduld en afschuw. Mijn vader wil dat ik zie hoe mooi het vogeltje is, voel hoe zacht het is. Maar ik zie geen schoonheid, voel geen zachtheid. En wanneer ik wegloop brandt zijn teleurstelling in mijn rug. De zachtheid die hij me wou tonen heb ik niet gevoeld. Nu is er weer de onbereikbaarheid, het vage verlangen, de afwezigheid. Mijn vader verdwijnt weer in zijn volwassen wereld. En wanneer ik later op de dag verlegen vraag waar het vogeltje nu is kijkt hij me koel aan. En zwijgt.

 

 

 

11:49 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dailies |  Facebook |

15-01-10

JOYRIDE

Molen5

 Dit weekend nodig ik je uit voor een joy-ride. Letterlijk dan!

Molen1

 Op de tonen van heerlijk ouderwetse muziek draai je rond en rond, tot alle stress van je afvalt en er alleen nog vreugde in je hart overblijft.

Molen2

Pegasus slaat speciaal voor jou zijn vleugels uit.

Molen

En een zeemeermin geeft je de tijd van je leven.

Molen6

Met deze luchtballon vlieg je Jules Verne achterna.

Molen7

En als je het liever veilig speelt, is hier een Peugeotje waar je lekker van kunt genieten.

Molen8

INSTAPPEN !!!

11:03 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: photo visits |  Facebook |

13-01-10

TRIPPEL TRAPPEL

Trippel

Ik woon vlakbij een kleuterschooltje. Op schooldagen wordt mijn dag geritmeerd door het komen en gaan van een honderttal ukjes. Ze trippelen, trappelen voorbij mijn deur, giechelen en tateren op de speelplaats achter mijn tuin, huilen, lachen, roepen, zingen, gieren elke dag opnieuw. Ze zorgen telkens weer voor vrolijke anecdotes. Vandaag zag ik toevallig hoe ze op het einde van de speeltijd weer naar hun klasje trokken en op het signaal van hun leerkracht enthousiast begonnen te springen en te dansen om de sneeuw van hun schoentjes te verwijderen. Als uitgelaten pinguinetjes flapperden ze met hun armen om hoger en hoger te springen. En giechelen dat ze deden! Het was sterker dan mezelf. Voor ik het wist voerde ik een dansje uit achter mijn raam. Hup, hup, hup - wat is het fijn om heel even weer vijf jaar oud te zijn!

 

15:31 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dailies |  Facebook |

11-01-10

PAJOTTENLAND

Pajottenland5

Zondag heb ik heerlijk gewandeld in het Pajottenland. Het begint vlak na de Ring rond Brussel. 

Pajottenland1

Na een half uurtje stappen bereik je een andere wereld.

Pajottenland

 Het stadslawaai verstilt en je belandt in een Breugheliaans landschap.

Pajottenland2

De sneeuw kraakt onder je voeten. De ruimte rondom je heen maakt je hoofd licht, je hart warm.

Pajottenland4

Hier en daar staan wat huizen - echt alleen ben je nooit. Daarvoor ben je te dicht bij Brussel.

Pajottenland8

Maar met een beetje goede wil kun je de oprukkende stad vergeten.

Pajottenland9

Ook al omdat het koude weer veel mensen binnenhoudt.

Pajottenland10

Maar vroeg of laat moet ik weer op mijn stappen terugkeren, zij het met een ommetje.

Pajottenland11

Met een beetje goede wil ligt het Vijverpark op mijn weg.

Pajottenland12

En daarna kan ik de saaie straten vermijden via het Astridpark.

Astridpark

En dan... een goed boek, een warm kopje koffie en UITBLAZEN!

10:16 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: photo visits |  Facebook |

08-01-10

KERKJE

kerkje

Een verlaten kerkje langs een verlaten weg. Het ligt er koud en eenzaam bij. Steeds meer kerkjes blijven leeg. Men laat ze links liggen, haalt ze leeg. Men heeft het over historische artefacten, kunstvoorwerpen om bezoekers te lokken. Maar weinigen trekken ernaar toe om minder materiële redenen. En nochtans scheppen zij zo'n rust in het leven. Het zijn plekken waar veel mensen hoop, moed en troost vonden, soms al honderden jaren lang. De muren werden recht gehouden door gebeden, geloof, hoop en uiteindelijk berusting. Nu zijn er steeds minder mensen om hen te laten leven...

En daarom duw ik telkens weer een houten deurtje open, loop ik stil over versleten vloeren, zit ik neer op gammele kerkstoelen en steek ik een kaarsje aan. Ik warm mijn hart aan een wankel kaarsvlammetje, luister niet naar de kou die door mijn kleren kruipt. De tijd glijdt van mijn schouders en ik glimlach naar boven. Ik ben een klein schakeltje tussen gisteren en morgen.

 

11:32 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

06-01-10

GOOD TIMES

les nanas

 Good times, bad times, when I'm with my friends it's always laughing time!

 

15:12 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dailies |  Facebook |

05-01-10

CHAMPAGNE

Champagne

Niets doet zoveel deugd als een flinke dosis champagne... Ik denk daarbij niet alleen aan de feestbubbels, maar ook en vooral aan de prachtige champagnestreek in Frankrijk. Een hele week uitblazen in een piepklein dorpje, verborgen in de streek van de grote meren (Lac du der, Lac du temple...) en dan eindeloos rondwandelen langs verlaten wegen, door bossen en velden, in het gezelschap van kraanvogels en af en toe herten die voor je uitspringen. Regen, sneeuw, ijzel... kunnen mij niet deren wanneer ik de kilometers aan elkaar rijg. En wanneer ik koud, moe en hongerig aankom in de gîte die ik huur met mijn vriendinnen, brandt er een lekker warm haardvuur. Mijn lief laat een champagnekurk knallen. Ik strek mijn natte kousenvoeten uit voor het vuur en laat de bubbels binnenstromen... Heerlijke champagne... Heerlijke vakantie.

 

 

11:07 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dailies |  Facebook |

04-01-10

OVERBUREN

Overburen

Twee kleine huisjes in dezelfde straat: het ene boordevol leven dankzij een kroostrijk gezin, het andere verstild na het vertrek van de volwassen kinderen. Breed glimlachende sneeuwmannen naast de ene deur, een witte vuilniszak naast de andere. Vrolijke gezichten gaan de ene deur binnen, zorgelijk gebogen ruggen de andere.

Misschien moet ik maar eens toveren: wèg vuilniszak, hier sneeuwmannetje! Zouden ze dan hun glimlach terugvinden? Of zouden ze zich ongerust maken over vuilniszakken die mysterieus veranderen in een lachend sneeuwmannetje?

 

 

13:56 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dailies |  Facebook |