27-04-10

WEG

weg

 DE ZON TREKT STREPEN OVER DE WEG,

SPEELT MET LICHT ROND BOMEN VOL LENTELEVEN.

EEN LICHTE BRIES SNEEUWT BLOESEMS IN MIJN HAAR

ALSOF IK EEN LENTEBRUIDJE WAS.

BOVEN MIJ DE BLAUWE LUCHT

MET HIER EN DAAR EEN WOLKJE WIT.

NAAST MIJ TRACTOREN IN EEN VELD

WAARUIT EEN LICHTE NEVEL OPSTIJGT

DIE GEURT NAAR VERSE AARDE EN GROENE WEIDEN.

DE WEG IS ALS EEN LEIBAND DIE MIJ MEEVOERT

NAAR DE PLEK WAAR IK GEBOREN BEN.

EVEN BEN IK WEER EEN JONG, ONSTERFELIJK KIND

DAT NAAR HUIS KOMT NA EEN DAG VOL AVONTUREN.

NAAR THUIS, WAAR MIJN MOEDER, VADER, BROER

OP MIJ WACHTEN.

 

MAAR WANNEER MIJN STAPPEN VERTRAGEN

EN MIJN OGEN ZOEKEN NAAR DE DEUR,

RUKT LEEGTE MIJ WREED UIT MIJN DROOM.

WEG IS MIJN GEBOORTEHUIS

ONZICHTBAAR VOOR HET BLOTE OOG.

 

EN TOCH WEET IK ZEKER:

HET BESTAAT NOG ERGENS ZOALS HET WAS

EN ALS IK DE DEUR OPENDUW

LICHTEN DE OGEN VAN MIJN MOEDER OP

KIJKT MIJN VADER MIJ BEDACHTZAAM AAN

BOVEN DE ROOKWOLK VAN ZIJN SIGAARTJE.

EN MIJN BROER SPEELT OP ZIJN GITAAR

EEN ZELFGEMAAKT LIEDJE.

 

ZE ZITTEN VOOR ALTIJD IN EEN TIJDBEL

WAARIN ZIJ GEDULDIG OP MIJ WACHTEN.

MAAR DE LEIBAND RUKT ME VERDER

NAAR EEN ANDER HUIS, EEN ANDERE THUIS

WAAR MIJN KINDEREN OP MIJ WACHTEN.

HET IS NOG TE VROEG VOOR MIJ

OM VOOR EEN LAATSTE KEER DE DEUR

VAN MIJN GEBOORTEHUIS OPEN TE DUWEN

EN THUIS TE KOMEN,

VOOR ALTIJD.

 

14:06 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: photo stories |  Facebook |

Commentaren

een bijzonder mooie tekst..
heerlijk om te lezen !

Gepost door: willy | 27-04-10

Bij nr 7 zijn ze blijkbaar al n tijdje weg ...
Grtz,

Gepost door: AmaZony | 27-04-10

Tekst en beeld passen heel goed bij elkaar,
maar daar ben jij wel sterk in he

Gepost door: Etje | 28-04-10

Mooi Kippenvel ... krijg ik ervan.

Gepost door: wim | 28-04-10

De commentaren zijn gesloten.