30-04-10

RAIN

Rain

I THINK IT'S GOING TO RAIN TODAY...

 

09:51 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dailies |  Facebook |

31-03-10

TRIPPEL TRAPPEL

 

Trippel1

 TRIPPEL, TRAPPEL, BLOTE VOETJES IN HET ZAND

Trippel3

TRIPPEL, TRAPPEL, DAT IS PAS PLEZANT!

16:44 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dailies |  Facebook |

30-03-10

KLEINE KINDJES...

Jeanne5

 ... WORDEN GROOT! ZIEHIER JEANNE, HET DOCHTERTJE VAN EEN VRIEND VAN MIJN ZOON.

Jeanne4

PLOTS REALISEER IK MIJ DAT IK NU DE LEEFTIJD HEB OM OMA TE WORDEN!

11:31 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dailies |  Facebook |

23-03-10

GONE BABY GONE

tree

Je bent weg mijn lief, vijf lange dagen.

Een laatste glimlach, een wuivende hand

En daar sta ik, alleen in een lege straat

Met een zwaarte op mijn schouders,

De veerkracht uit mijn gang

Een donkerte die mij overvalt.

Ik weet, het is maar voor even

Maar mijn hart wil dat niet weten,

Het voelt alleen je afwezigheid in alles om me heen.

Het moet nog wennen mijn lief

Dat je niet thuis zal komen vanavond

Dat ik laat, heel laat

Alleen naar bed zal gaan om slecht te slapen

En je morgen al iets minder zal missen

Want dan is het nog maar vier dagen

Voor je terugkomt naar mij.

11:21 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dailies |  Facebook |

16-03-10

HOOG SAMMY

Hoog1

 IK BEN NIET ZO'N FAN VAN RAMSES SHAFFY MAAR EEN VAN ZIJN LIEDJES VIND IK GEWOON HEERLIJK. " HOOG SAMMY, KIJK OMHOOG SAMMY..." HEB IK AL ONTELBARE KEREN GEZONGEN. OOK OP DIE IJSKOUDE, STRALENDE DAG TOEN IK DOOR MIJN GEBOORTEDORP LIEP.

Hoog
 

IN DE PLAATS VAN KILLE STRAATSTENEN KON JE DIT ZIEN ALS JE NAAR OMHEEG KEEK. EEN STRALEND BLAUWE HEMEL DIE HET STANDBEELD OP HET MARKTPLEIN INKADERDE ALS EEN KUNSTWERK. RAMSES HAD HET BIJ HET RECHTE EIND:

"SAMMY LOOP NIET ZO GEBOGEN, DENK JE DAT ZE JE NIET MOGEN, WAAROM LOOP JE ZO GEBOGEN, SAMMY MET JE OGEN, SAMMY OP DE VLUCHT. HOOG SAMMY, KIJK OM HOOG SAMMY WANT DAAR IS DE BLAUWE LUCHT..."

17:09 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dailies |  Facebook |

15-03-10

LOSLATEN

Cali&Chris

Plots zijn mijn kinderen groot. Gisteren wist ik nog precies hoe hun dag eruitzag, vandaag hebben zij hun vleugels uitgeslagen. De een zit in Malta en neemt deel aan een tentoonstelling, de ander trekt met haar rugzak door Thailand. Het zijn zalige kids, die mij met een mailtje  geruststellen dat alles goed gaat. Maar het zijn net die lieve mailtjes die mij plots doen inzien dat mijn kids autonome volwassenen zijn. Nog even en mijn dochter verhuist. Dan verstilt mijn huis definitief. Nu mag ik al een paar weken oefenen. Tik tak. Ik luister naar de stilte. Tik tak. Ik ben alleen met de tijd.

 

09:26 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dailies |  Facebook |

01-02-10

ZONDAG

Averbode groep

Kom, laat ons nog eens door de bossen lopen.

Laat ons blij zijn met elkaar, en glimlachen omdat het zondag is.

Laat ons vergeten wat ons pijn doet.

Soms is het net alsof we willekeurig bij elkaar gebracht werden door het lot en weinig met elkaar gemeen hebben.

Maar misschien is de stempel van onze ouders, van ons geboortedorp indringender dan al die verschillen.

Misschien is het stukje van onszelf dat voortleeft in onze verschillende herinneringen iets waaraan we ons telkens weer even kunnen verwarmen.

En zijn die schaarse momenten dat we samen zijn zo kostbaar omdat we heel even weer kunnen zijn zoals we waren, heel lang geleden.

 

 

11:40 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dailies |  Facebook |

20-01-10

DE ZACHTE DOOD

Vogeltje

Een vogeltje kijkt me ernstig aan... en ik duik in het verleden.

Mijn vader heeft van zijn handen een nestje gemaakt, veilig en warm. Hij wenkt me: kom eens kijken! Mijn moeder sputtert tegen, haar stem een prikkeldraad tussen mijn vader en mij. Toch loop ik naar hem. Hij buigt zich naar me toe, toont voorzichtig wat hij in zijn handen houdt. Angstige oogjes, verwarde veren, een lamme vleugel. Het vogeltje piept. "Gepakt door de kat!" zegt hij. "Voel eens hoe zacht!" Ik steek mijn handen veilig achter mijn rug. Vogeltjes mag je niet aanraken, dan wil hun moeder ze geen eten meer geven en gaan ze dood. "Doe dat weg!" zegt mijn moeder zenuwachtig. Ze baadt in een geur van soepgroenten die uit haar keuken wegkrinkelt. Uit haar stem klinkt ongeduld en afschuw. Mijn vader wil dat ik zie hoe mooi het vogeltje is, voel hoe zacht het is. Maar ik zie geen schoonheid, voel geen zachtheid. En wanneer ik wegloop brandt zijn teleurstelling in mijn rug. De zachtheid die hij me wou tonen heb ik niet gevoeld. Nu is er weer de onbereikbaarheid, het vage verlangen, de afwezigheid. Mijn vader verdwijnt weer in zijn volwassen wereld. En wanneer ik later op de dag verlegen vraag waar het vogeltje nu is kijkt hij me koel aan. En zwijgt.

 

 

 

11:49 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dailies |  Facebook |

13-01-10

TRIPPEL TRAPPEL

Trippel

Ik woon vlakbij een kleuterschooltje. Op schooldagen wordt mijn dag geritmeerd door het komen en gaan van een honderttal ukjes. Ze trippelen, trappelen voorbij mijn deur, giechelen en tateren op de speelplaats achter mijn tuin, huilen, lachen, roepen, zingen, gieren elke dag opnieuw. Ze zorgen telkens weer voor vrolijke anecdotes. Vandaag zag ik toevallig hoe ze op het einde van de speeltijd weer naar hun klasje trokken en op het signaal van hun leerkracht enthousiast begonnen te springen en te dansen om de sneeuw van hun schoentjes te verwijderen. Als uitgelaten pinguinetjes flapperden ze met hun armen om hoger en hoger te springen. En giechelen dat ze deden! Het was sterker dan mezelf. Voor ik het wist voerde ik een dansje uit achter mijn raam. Hup, hup, hup - wat is het fijn om heel even weer vijf jaar oud te zijn!

 

15:31 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dailies |  Facebook |

06-01-10

GOOD TIMES

les nanas

 Good times, bad times, when I'm with my friends it's always laughing time!

 

15:12 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dailies |  Facebook |

05-01-10

CHAMPAGNE

Champagne

Niets doet zoveel deugd als een flinke dosis champagne... Ik denk daarbij niet alleen aan de feestbubbels, maar ook en vooral aan de prachtige champagnestreek in Frankrijk. Een hele week uitblazen in een piepklein dorpje, verborgen in de streek van de grote meren (Lac du der, Lac du temple...) en dan eindeloos rondwandelen langs verlaten wegen, door bossen en velden, in het gezelschap van kraanvogels en af en toe herten die voor je uitspringen. Regen, sneeuw, ijzel... kunnen mij niet deren wanneer ik de kilometers aan elkaar rijg. En wanneer ik koud, moe en hongerig aankom in de gîte die ik huur met mijn vriendinnen, brandt er een lekker warm haardvuur. Mijn lief laat een champagnekurk knallen. Ik strek mijn natte kousenvoeten uit voor het vuur en laat de bubbels binnenstromen... Heerlijke champagne... Heerlijke vakantie.

 

 

11:07 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dailies |  Facebook |

04-01-10

OVERBUREN

Overburen

Twee kleine huisjes in dezelfde straat: het ene boordevol leven dankzij een kroostrijk gezin, het andere verstild na het vertrek van de volwassen kinderen. Breed glimlachende sneeuwmannen naast de ene deur, een witte vuilniszak naast de andere. Vrolijke gezichten gaan de ene deur binnen, zorgelijk gebogen ruggen de andere.

Misschien moet ik maar eens toveren: wèg vuilniszak, hier sneeuwmannetje! Zouden ze dan hun glimlach terugvinden? Of zouden ze zich ongerust maken over vuilniszakken die mysterieus veranderen in een lachend sneeuwmannetje?

 

 

13:56 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dailies |  Facebook |

24-12-09

BEST WISHES

Slee

 WARMTE WENS IK JE TOE

EN VEEL LIEFDE, VRIENDSCHAP EN BEGRIP.

VREDE OOK, HARMONIE EN SERENITEIT

OM GELUKKIG TE ZIJN MET WAT JE HEBT

EN NIET TE PIEKEREN OVER WAT JE MIST.

EN MISSCHIEN ALS KERS OP DE TAART: GEBORGENHEID

ZODAT JE NET ALS DIT KINDJE OP DE SLEE

IN HET VOLSTE VERTROUWEN DE KOU TROTSEERT

EN NIEUWE ERVARINGEN OPDOET

ALLEEN OMDAT JE WEET DAT MEN HET GOED MET JE VOORHEEFT.

VALLEN IS NIET UITGESLOTEN

MAAR MET EEN WARM EN GELUKKIG HART KUN JE ALLES AAN.

EN DAT IS WAT IK JE TOEWENS.

VEEL WARMTE EN ZEKERHEID IN 2010

EEN JAAR WAARIN JE VEEL LIEFDE KRIJGT

EN MISSCHIEN NOG MEER ZULT GEVEN.

ZO WORDT DE TOEKOMST ALLEEN MAAR MOOIER VOOR IEDEREEN...

 

 

11:29 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) | Tags: dailies |  Facebook |

17-12-09

AMBER

Amber

 Deze zomer werd ik verliefd op amber. Ik ontdekte het in Skagen, het noordelijkste puntje van Jutland, waar de Noordzee en de Baltische zee tegen elkaar opbotsen. Ik liep door regen en wind, langs eindeloze stranden verloren onder jachtige wolkenhemels en leerde het verhaal van amber, eigenlijk barnsteen in het Nederlands, maar het woord “amber” vind ik veel te mooi om het te bewaren voor een stof uit de darmen van potvissen. Geef mij maar het Engelse amber, het Franse ambre voor die wondermooie halfedelsteen die eigenlijk hars afkomstig van oerdennen is. Diep onder de Oostzee liggen oerbossen die nog steeds hars afscheiden, dat soms aanspoelt op bepaalde Deense stranden. Tijdens mijn vakantie en daarna ontdek ik amber in alle vormen en kleuren, vermaakt tot juwelen en siervoorwerpen. Ze zijn honinggeel, oranje, roomkleurig, roodachtig, groenachtig zelfs zwart… Maar geen een van hen gaat met mij naar huis.

Tot ik maanden later nietsvermoedend over de kerstmarkt loop. En daar is hij plots. Mijn druppel van amber, mijn traan gemonteerd in een zilveren art nouveau design. Hij fluistert meteen: Ik ben amber. Ik ben van jou. Zonder veel omhaal schuift mijn lief even later die traan in mijn hand. Wachten tot het kerstfeest om ervan te genieten hoeft niet. Er is geen plaats meer onder de kerstboom, glimlacht hij. Voor mijn lief is tijd niet belangrijk, net zoals mijn druppel miljoenen jaren overschrijdt alsof het niets is. En ik die nooit juwelen draag op een gewone dag weet dat deze druppel mij van nu af aan overal zal vergezellen. Ik draag hem op mijn hart. Vlakbij de plek waarin mijn lief al lange jaren woont.

 

11:43 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dailies |  Facebook |

15-12-09

TAALTJE

Work

 

 

Nederlands is een mooie taal. Ik gebruik ze elke dag met veel plezier, zowel professioneel als privé. Jammer genoeg zijn platte taal en vulgaire uitdrukkingen de laatste tijd erg in trek. Ze maken vele Vlaamse TV-uitzendingen voor mij totaal ongenietbaar. Versta mij niet verkeerd. Dialect heeft voor mij zijn charme. Een muzikant als Willem Vermandere maakt van het West-Vlaams de taal van de dichters. En de “vergeelde woorden” van Karel Cools, die Kempense streekwoorden samenbrengt en toelicht, zijn mij direct 15 euro waard. Maar op de Vlaamse zenders geconfronteerd worden met de zoveelste “vrouw met ballen” en vulgaire praat die vol overtuiging in plat dialect naar mijn hoofd geslingerd wordt vind ik totaal ongenietbaar. Het doet mij verlangen naar de tijd toen ABN een must was en een verzorgd taalgebruik een basisvereiste was voor iedereen die op TV kwam. Nu schijnt het enge wereldje van de Vlaamse BV’s die van het ene idiote programma naar het andere hoppen het nodig te vinden om zo plat mogelijk uit de hoek te komen. Schuine grappen zijn in, alles wat met seks, plas en poep te maken heeft gaat door voor humor en ik vraag mij verbijsterd af wat er gaande is in Vlaanderen. Gelukkig zijn er nog Man bijt hond en Terzake om mij een hart onder de riem te steken. Mijn geloof in TV-kijkend Vlaanderen is voor de rest op sterven na dood.

12:31 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dailies |  Facebook |

11-12-09

HET IS MIJ GOED...

Het is mij goed

Ik wandel door de foto's van de herfst en kom uit bij dit bootje dat mij aan een heel bijzondere vrouw doet denken. Wat een mooie weg legde ze af, van afwijzing en verdriet naar liefde en begrip. Vastberaden volgde ze haar eigen weg, bouwde elke dag verder aan haar eigen warme nest. Zo groot was haar hart dat niet alleen haar man en kinderen er een plaats in vonden, maar ook de ouders die haar oorspronkelijk zo hardvochtig verloochenden. Vergeten zal ze nooit, maar vergeven deed ze al lang geleden. En zo kreeg ze met de jaren alsnog veel van hen terug. Ze leeft in vrede met zichzelf, met haar verleden, heden en toekomst. En wie de oude pijnpunten opnieuw wil beroeren vindt bij haar geen gewillig oor.

Het is mij goed dat ik verdrukt geweest ben...

 

 

09:50 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: dailies |  Facebook |

08-12-09

ULTIMATE

Ultimate

Ik verlang naar de zon... en droom van de volgende mototrip die traditiegetrouw in mei georganiseerd wordt. Jaar na jaar zijn er meer bikers die dan met ons meerijden naar het zuiden. Inmiddels zijn we bijna een karavaan geworden, want partners en ex-bikers aarzelen niet om in hun auto te stappen en mee te rijden.

Het startschot van de trip wordt gegeven in januari, wanneer we allemaal samenkomen voor een etentje en beslissen over onze volgende bestemming. Dat betekent dat mijn partner en ikzelf nu al druk op zoek zijn naar hotels die aan een heleboel criteria moeten voldoen: garage voor de moto's (jaja, dat komt op de eerste plaats), leuke kamers, goed restaurant ter plaatse en als het even kan zwembad en wellnessinfrastructuur zodat je 's avonds je stramme spieren lekker kunt ontspannen.

Dit jaar bezoeken we hoogst waarschijnlijk de kastelen van de Loire. Prachtige ritten in het vooruitzicht, afgewisseld met bezoeken aan unieke sites. En dat alles overgoten met veel gelach en hopelijk wat zon. Want hoewel de sfeer nooit stuk kan, ook niet wanneer het vijf dagen aan een stuk regent (jaja, dat hebben we ook al gehad), is alles toch veel fijner met zacht en zonnig weer.

En dat gedroomde zonnetje schijnt alvast even op mijn grijze werkdag. Hmmm, dromen zijn géén bedrog!

 

 

09:20 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dailies |  Facebook |

04-12-09

HAREN IN DE WIND

Seaside

Straks loop ik weer langs de zee. Mijn werkweek zit er bijna op. Ze was erg zwaar maar weer bijzonder boeiend. Ik houd van mijn werk!

Op het menu van deze week: luxehotels (Radisson) , outsiderkunst (Art & Marges Museum), duurzaam ondernemen (Business & Society Belgium) , schokdempers & uitlaten (Tenneco), auto's (Renault, Hyundai), kleding (Cool Cat, America Today, Degand), chocolade (Godiva), software (HR Access), parfum (Brioni), huishoudelijke hulp (Dienstenhuis) en zoals steeds op het einde van de maand: boekhouding en facturatie.

Maar hoe graag ik ook schrijf en vertaal, over een paar uurtjes vergeet ik het allemaal! Dan loop ik weer met mijn hoofd in de wolken en geniet van de zee!      

 

 

 

09:52 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dailies |  Facebook |

25-11-09

OP BEZOEK

fluitketel

 Dag moeke,

Dit is zo'n dag waarop ik dolgraag even bij je langs zou willen lopen. Ik zou op de deur kloppen om je niet te doen schrikken en dan door de keuken naar je warme huiskamertje lopen. Je gezicht zou oplichten en ik zou mijn natte jas voor het vuur laten drogen.

Terwijl jij ijverig aan de slag gaat met koffie en water zou ik je vertellen over het wel en niet over het wee in mijn leven. Ik zou een taartje tevoorschijn toveren en daar zouden we wanneer de koffie klaar is samen van genieten. Ik luister naar je verhalen over het leven in mijn geboortedorp, hoor van jou hoe het gaat met mijn broers en zussen. En wanneer we uitgepraat zijn neem je je haakwerkje weer op en begin je ingewikkelde figuren uit je boekje na te haken.

Ga nu maar naar huis, je moet nog zo ver rijden, zeg je na een tijdje. Maar ik aarzel om je warmte te verlaten. Het is zo koud buiten moeke. De regen maakt me zo nat en het licht is zo schaars. Laat me nog even blijven, vertel nog wat over toen. De wereld is zo groot zonder jou. Het dorp waar je huisje niet meer staat is zo leeg zonder jou.

 

 

14:11 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dailies |  Facebook |

20-11-09

WESPJE

Wespjeb1

Ik ben dol op mijn wespje. Het is een ongelooflijk plezier om de contactsleutel om te draaien, mijn handen op het stuur te leggen en... gas te geven!

 wespjeb2

 De herfstzon lokte me onweerstaanbaar naar buiten. Werk of geen werk, ik moest erop uit.

Wespje herfst

Na een hele week werken van donker ('s morgens) tot donker ('s avonds) was het welletjes. Ik zette mijn helm op mijn kop, trok mijn rode anorak en mijn zwarte lederen handschoenen aan en... weg was ik! I LOVE MY VESPA (en ben ijverig aan het plannen om volgende zomer met de Vespa op vakantie te gaan... naar Toscane?!) 

 

15:12 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dailies |  Facebook |

13-11-09

EINDMEET

Dany

Ik loop weer langs het water, laat mij sussen door het ritmische geluid van de golven en het geritsel van de schelpen die aanspoelen en nog even twijfelen of ze wel op het strand zullen blijven.

Dany1

 Ver van mij wordt een vriend begraven, de stille getuige van mijn volwassen leven. Zonder erbij stil te staan kruisten onze wegen elkaar regelmatig, van uitgelaten eerstejaarsstudenten aan de K.U. Leuven tot jonge ouders van onze respectievelijke kinderen en daarna collega's die regelmatig samenwerkten.

Dany2

Af en toe zorgden lekkere etentjes, muzikale intermezzo's en vooral eindeloze gesprekken over filosofische en sociale onderwerpen voor adempauzes in ons jachtige leven.

Dany3

En plots is daar de eindmeet, de streep door de rekening. Dany gaat geen stap meer verder. Zijn vrouw en kinderen, zijn vrienden en collega's moeten het nu stellen zonder zijn zonnige lach, zijn originele etentjes, zijn steeds nieuwe tekeningen.

Dany4
 

 Ik loop langs de zee en hoor zijn stem, zie zijn glimlach. Deze keer praten we over leven en dood...

11:00 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: photo stories, dailies |  Facebook |

29-10-09

IN VUUR EN VLAM

brand

Deze keer geen mooie foto maar wel een die mij bloed, zweet en tranen gekost heeft. Verklaring:

Ik heb een mooi beroep dat ik met veel plezier uitoefen. Toch legt men mij regelmatig het vuur aan de schenen. letterlijk dan.

Mijn eerste ervaring met vuur deed ik op toen ik een bedrijfsbrochure moest schrijven voor een bekend bedrijf dat gespecialiseerd is in brandbeveiliging. De briefing begon in een vergaderzaal, leidde me langs een showroom en tot slot naar een ruimte waar brandjes gesticht werden die dan met diverse middelen geblust werden. Een boeiende ervaring, temeer daar ik alles kon bijwonen… vanop een veilige afstand.

Helaas ging het daarna crescendo. Een tijdje later belandde ik in ‘l’école du feu’ voor een reportage.  Alles begon goed met een kopje koffie en wat handjes schudden. Maar dan… in de plaats van aan tafel te schuiven en mijn interviews af te nemen, werd ik mee geloodst naar een kleedkamer. Daar kreeg ik brandbestendige kleren en een helm.  Hoewel ik altijd al een voorstander geweest ben van alles zien met eigen ogen, begon ik toch te twijfelen aan mijn gezond verstand toen ik even later opgesloten zat in een namaakhuis waarin alles binnen de kortste keren veranderde in een vuurzee. Alles begint met een opwarmertje. Er wordt een flinke geut benzine uitgegoten over de vloer, die dan resoluut in brand gestoken wordt. Het groentje, ik dus, mag die even blussen. Help! Met wat moet je  benzine blussen? En hoe moet je sproeien om te voorkomen dat de vlammen oplaaien? En o god, die benzine loopt steeds verder, hoe zorg ik ervoor dat het vuur zich niet verspreidt?  Gniffel, gniffel in de rangen wanneer ik rondstuntel en eindelijk met wat indicaties van de lesgever toch mijn helletje onder controle krijg. Maar dan is het tijd voor het echte werk. Er wordt op een niet nader bepaalde plek in het huis brand gesticht en de groep moet deze lokaliseren en blussen… in het donker. Hitte, rook, water…  Ik laat na een paar shots (zie boven) mijn fototoestel in mijn zak, ik heb al moeite genoeg om mijn claustrofobie onder controle te krijgen. Wanneer we eindelijk weer buitenstaan, is de wereld veranderd. We zien allemaal zwart, we ruiken naar natgeregende rook, we zijn toe aan een GROTE kop koffie. Het artikel wordt leuk, maar de foto’s zijn allemaal mislukt. Blijkt dat de rook en de rondvliegende partikels een laag roet afgezet hebben op de lens. Alle foto’s zijn troebel, onscherp. Jammer, want toen ik alles met eigen ogen zag was het heel bijzonder.

Toeval of niet, een tijdje later moet ik een artikel schrijven over gevaarlijke beroepen. Een daarvan is… dat van brandweerman. Ik maak een afspraak met een verantwoordelijke van de brandweerkazerne van Brussel. Deze keer verloopt het interview in een eetzaal op de vijfde verdieping… tot er een oproep binnenkomt. De man waarmee ik praat loopt naar een gat in de vloer, slingert zich rond een paal en zoeft naar beneden. Ik mag het ook eens proberen, stelt hij voor. Jezus! Nu heb ik ook nog hoogtevrees! Ik sla het aanbod wijselijk af en ren zo snel ik kan langs de trappen naar beneden. Ik mag het uitrukken van de brandweerwagens niet missen! Ik neem een paar shots in actie, sla daarna nog een praatje met een paar mensen om het artikel af te ronden en dan… weer naar huis om alles uit te schrijven. Deze keer ben ik ontsnapt aan een livedemonstratie in het huis waarin de brandweerlui opgeleid worden. Een huis waarvan de wanden verschuiven, de inrichting telkens verandert, zodat de mannen niet op voorhand weten waar ze terechtkomen en met welke moeilijkheden ze te maken krijgen wanneer ze in het donker een brandhaard moeten vinden.

Pffff… zou copywriter ook niet passen in de lijst van gevaarlijke beroepen?

 

 

10:05 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: dailies |  Facebook |

15-10-09

HOKJES

hokjesmensen

De palen op het strand trekken hokjes rond de mensen, maar ééntje schiet eruit.

Ik dacht: ben ik nu een van die hokjesmensen, of die eenzaat die eruit springt en tegen de richting ingaat?

Ik zoek nog naar het antwoord...

 

 

08:26 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: dailies |  Facebook |

14-10-09

PAS MAAR OP...

haai

OF IK EET JE OP!

 

16:30 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dailies |  Facebook |

13-10-09

DUIFJES

Duifjes

Een lekker drankje drinken op de dijk? Tja, ook duiven kunnen daarvan genieten!

 

17:33 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dailies |  Facebook |

09-10-09

WESPJE

Please meet the Vespa of my dreams! I sold my Virago and bought a Vespa instead Lachen

Thanks Claude for the pictures of our maiden trip!

wespje

 

Wespje1

 

Wespje2

 

Wespje3

 

Wespje4

 

Wespje5

 

Wespje6

 

Wespje7

 

Wespje8

 

Wespje9

 

Wespje10

 

Wespje11

 

Wespje12

 

Wespje13

 

Wespje14

 

14:04 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: photo visits, dailies |  Facebook |

21-09-09

I NEED A COFFEE

coffee

 

Waar ik ook ga of sta, word ik eraan herinnerd dat de fletse lindenthee waarmee ik mijn koffieverslaving afbouwde echt niet opkan tegen een lekker, onweerstaanbaar, heerlijk aromatisch kopje Blue Mountain. Hmmm, vlug, vlug mijn Italiaanse cafetière bovenhalen :-)  

09:28 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dailies |  Facebook |

18-09-09

OORLOG EN VREDE

 

 De laatste tijd halen Anderlecht en Molenbeek regelmatig de krantenkoppen. "Oorlog in Brussel" heet het, waarna verhalen over zware rellen, stevige confrontaties tussen jongerenbendes en zelfs fusillades aan huis volgen. Dat alles maakt de mensen schichtig en onzeker. Nochtans is Anderlecht een mooie, boeiende gemeente waar veel culturen met elkaar samenleven. Dat verliest men helaas uit het oog wanneer de gewelddadige verhalen elkaar opvolgen.

Ik wil graag mijn bijdrage leveren om een ander aspect van mijn gemeente te tonen. Hierna een paar hartverwarmende beelden die mij echt een heerlijk gevoel gaven. Ik hoop dat dat ook voor u geldt.

Oorlog&vrede

Een straatconcertje in een volkse buurt, voor doodgewone mensen.

oorlog&vrede1

En praktisch helemaal verscholen achter zijn papa, drumt een jongetje mee op zijn speelgoedtrommel. Papa gaat er stevig tegenaan, het jongetje volgt. Zo'n heerlijk beeld! Het concert duur best lang, maar het jongetje verliest zijn geduld niet. het trommelt en trommelt mee, precies op maat...

oorlog&vrede2

 En wanneer ik na een tijdje doorloop, merk ik dat er nog anderen zijn die genieten van dit concert. Deze bovenburen bijvoorbeeld.

oorlog&vrede3

En dit jongetje dat deze woestijn van steen doet bloeien met zijn dromen. Ik loop door met een smile tot achter mijn oren. Ook dat is Anderlecht!

 

10:13 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dailies |  Facebook |

09-09-09

BIKERS WEDDING

bikers2

 THE BRIDE AND BRIDEGROOM ON THE ROAD TO THE TOWN HALL.

bikers3

 NEARLY 30 BIKES FOLLOW THEM

bikers24

 ARRIVAL AT THE TOWN HALL

bikers8

 HERE THEY COME...

bikers10

 GEEZ MAN, YOU FORGOT YOUR TIE!

bikers12

 THE WEDDING RINGS ARE PRESENTED... ON A BIKE OF COURSE!

bikers16

 THE DEED IS DONE.

bikers18

MARIAGE CERTIFICATE, BIKE AND HELMET... A BIKERS START OF A WEDDED LIFE  

 bikers22

THE NEW GENERATION IS TESTING A TRIKE

Bikers

 TIME TO PARTY WITH THE GIRLS...

bikers1

AND GUYS

bikers23

BUT GODDAMMIT... WHERE'S MY BIKE???

21:42 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dailies, photo visits |  Facebook |

04-09-09

BYE BYE BIKE

Virago2

 

MY BIKE IS GONE, I SOLD IT TO A POLISH GUY WHO IS DRIVING IT RIGHT NOW TO POLAND. I DON'T NOW ANYMORE WHAT TOOK ME TO SELL IT. ON A WHIM I PUT AN AD ON MOTOZONE AND BINGO, A FEW CALLS AND VISITS LATER IT WAS SOLD FOR THE PRICE I WANTED. I SHOULD BE HAPPY, BUT I'M NOT.

BOUHOUHOUHOU, MY GARAGE IS TERRIBLY EMPTY NOW!!! 

BYE BYE SWEET VIRAGO (YAMAHA 535CC) I MISS YOU !!!

Virago3

THE LAST PICTURE, MINUTES BEFORE MY BIKE WASN'T MINE ANYMORE...

Virago1

13:50 Gepost door Paule in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dailies |  Facebook |