06-10-10

KANOPOLO

2010 sep_La_Panne 064.jpgTijdens een fietstochtje in het weekend heb ik een sport ontdekt waarvan ik niet eens wist dat ze bestond: kanopolo.

 

2010 sep_La_Panne 031.jpgTwee teams nemen het tegen elkaar op en proberen de bal in elkaars goals te keilen.

2010 sep_La_Panne 029.jpgHet gaat er best heftig aan toe. Dit is geen sport voor mietjes!

2010 sep_La_Panne 054.jpgGelukkig is er plakband om de gehavende kano's weer op te lappen.

En voor de blutsen en builen van de spelers hebben de liefjes langs de waterkant wonderzalf...

2010 sep_La_Panne 051.jpgWat doen we... spelen we ook een partijtje mee?

13:50 Gepost door Paule in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

30-09-10

TOUWTJE SPRINGEN

touwtje.jpg

Vis, vis lange vis, die vannacht gevangen is...

In spin, de bocht gaat in, uit spuit, de bocht gaat uit...

De liedjes flitsen door mijn hoofd wanneer ik dit beeld zie.

Leuk toch, zo'n beeld dat doet zingen en zin geeft om nog eens touwtje te springen!?

 

 

16:24 Gepost door Paule in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

24-09-10

VESPATRIP continued

dag5-f.jpg Vespatrip - dag 5

Vandaag maken we het onszelf gemakkelijk. In de plaats van zelf een route uit te stippelen, besluiten we de IJzerfrontroute te volgen.

We rijden vanuit De Panne naar Oostduinkerke en pikken in Nieuwpoort de draad op van de mooi voor ons uitgestippelde route. Die leidt eerst en vooral langs het mooie centrum van Nieuwpoort en dan via het Koning Albert I monument naar de sluizen die tijdens de eerste wereldoorlog geopend werden om de polders onder water te zetten en de opmars van de Duitsers te stuiten.

 

dag5.jpgDaarna volgen we de IJzer richting Dodengang, die er ondanks het heldere weer grauw en mistroostig bijligt. Ik kan er niets aan doen, die plek geeft mij koude rillingen. En dat wat onbehaaglijke gevoel blijft aanwezig wanneer we heel de paternoster van oorlogsherinneringen afwerken en door de mooie polders naar Koekelare rijden.

Overal kom je bunkers tegen (vooral in de omgeving van Nieuwpoort), loopgraven, kerkhoven, oorlogsmonumenten en -musea. Het lijkt absurd dat mensen elkaar zomaar konden doodmaken op de plek waar nu de koeien grazen, in deze streek die geschapen is om tot rust te komen. 

 

 

dag5-a.jpgWespje en ik zijn blij wanneer we Diksmuide bereiken en op een terrasje iets gaan drinken om wat op verhaal te komen. Het ziet er heel authentiek uit en toch werd het stadje tijdens Wereldoorlog I praktisch gelijkgemaakt met de grond.

Griezelig te bedenken hoeveel leed mensen elkaar kunnen aandoen, hoe men in naam van een absurd doel alles en iedereen zonder scrupules kapot kan maken.

 

 

dag5-e.jpg

Het is nog vroeg wanneer we weer opstappen en richting Veurne rijden. We maken een rondje op het marktplein, dat verleidelijk afgezoomd is met terrasjes en... een ijssalon van Verdonck!

Mijn onfeilbare tip ingeval van the blues: een bolletje frambozenijs van Verdonck in een potje en dat moet je dan heerlijk traag oplepelen tot alle zwarte gedachten weer rooskleurig zijn.

 

 

 

dag5-d.jpgEn dan is het weer tijd om op te stappen. Wespje zoemt weer vrij en blij terug naar De Panne.

Het is nog tamelijk vroeg... we besluiten onze benen te strekken en maken een mooie wandeling langs het strand.

En daarna... heerlijk genieten van een langoureuze zonsondergang in de armen van mijn lief.

 

 

dag5-b.jpg

 

15:12 Gepost door Paule in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

20-09-10

DIVE INTO THE OCEAN

dag4.jpg(Vespatrip - 4e dag)

Vandaag is het tijd voor het grote werk. Via mooie baantjes trekken we naar Cap gris-Nez.

We starten onze motoren en rijden een eindje langs de kust, tot aan Bray-Dunes, een badstadje net over de Franse grens. De wind heeft alle wolken weggewaaid, zodat alle kleuren schitteren tegen een strakblauwe hemel. We rijden via het achterland naar uxem, Téteghem, Coudekerque, Brouckerque en Bourbourg.

Daar parkeren we onze motoren even bij dit mooie beeld, en bezoeken het lokale marktje. dag4_e.jpgIk zou hier wel van alles willen kopen, maar de kleine topcase van mijn Vespa dicteert de wet: een warme "baguette", een salami met hazelnoten, een heerlijke paté en een paar knalrode sneeuwwitjesappels - meer wil ze niet mee.

Met onze toekomstige picknick veilig opgeborgen, vervolgen we onze weg.

Via Guemps en le Pont d'Ardres rijden we richting Guines. En leuk terrasje vertelt ons dat het tijd is voor een "petit serré", zo'n heerlijk sterk koffietje.

En dan... het laatste stuk naar Cap Gris-Nez.

dag4_i.jpgDe uitgestrekte velden ruimen de plaats in voor groene hellingen, afgezoomd met bomen. Koeien, schapen, hier en daar paarden en ezels, grazen in de weiden. De baan klimt en daalt, keert en draait. Achter elke bocht duiken weer nieuwe, prachtige landschappen op.

De lucht proeft hier anders, ze heeft iets zouts dat op mijn huid blijft plakken. 

dag4_l.jpgDe zee meldt haar aanwezigheid lang voor ik haar zie.

En daar is dan de beruchte Cap Gris-Nez. Het is zo helder weer dat ik de wittdag4_d.jpge klippen van Dover kan zien. Engeland lijkt vlakbij.

We rijden langs de kustlijn naar Wissant, een aangenaam badstadje dat zijn laatste toeristen verwent.

dag4_f.jpgWe hebben ondertussen HONGER. Onze picknick verschijnt, en gezeten op een muurtje met zicht op strand en zee doen we ons tegoed aan het lekkers dat we in Bourbourg gekocht hebben. Daarna lopen we langs de dijk, over het strand, met een frambozenijsje in de hand.

Grote boten varen af en aan - het is net of de wereld vandaag in mijn hand past. Wat schijnt alles gemakkelijk, eenvoudig, dichtbij...

Maar op de terugrit richting Sangatte, Blériot-Plage en Calais worden we snel terug tot de orde geroepen. dag4_g.jpgHoe dichter we bij de eurotunnel komen, hoe meer vreemdelingen we zien. Ze slenteren wat doelloos rond. Ze zien er haveloos uit. Je kunt ze niet verwarren met de rijke, zorgeloze toeristen waarvan ik plots deel uitmaak.

Een groepe zwarten met een antieke transistorradio merkt ons op. Een van hen, een jongen met nog voldoende dromen en hoop, ontdekt Wespje en roept, wijst. Ik wuif even, krijg een pak smiles terug.

Ik zoef wat schuldig door, mij plots heel goed bewust van het contrast tussen mijn vrijheid, mijn luxe en hun tekort aan zowat alles... Misschien wil ik daarom de route die ons naar Calais leidt verlaten. Maar de goden en de verkeersborden zitten mij tegen en willens nilens trotseren we het spitsuurverkeer en de files in de stad.

 

dag4_j.jpg

Ondanks het feit dat we verschillende keren verkeerd rijden, vinden we eindelijk toch de weg naar Nielles-les-Calais.

Via rustige baantjes rijden we terug richting De Panne. Het is een verademing het drukke stadsverkeer, de agressiviteit van filerijders achters ons te laten en weer de rust van het landelijke leven terug te vinden.

Ook hier krijg ik af en toe te maken met stresskonijnen die absoluut willen bewijzen dat ze sneller kunnen rijden dan een Vespa, maar over het algemeen valt het best mee.

En dan... als het echt de spuigaten uitloopt, steekt mijn black rider eens een stoere vuist op, en dat kalmeert meer dan een. Black leather helps :-)

dag4_h.jpg

 

 

17:26 Gepost door Paule in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

16-09-10

RAIN AND SMILES

Dag3_b.jpg(Vespatrip - derde dag)

De wind rammelt aan de ramen, de regen tokkelt jazzy noten op het dak. "Hevige regenbuien" belooft de radio, "windstoten tot 65 km / uur".

"No way!" zegt Wespje. Ze haat felle wind en laat haar verontwaardiging goed merken wanneer we toch optornen tegen een strakke bries.

Dan maar een fikse wandeling te voet, van De Panne naar Koksijde. Maar halverwegen vluchten we kletsnat een cafeetje binnen. Boven een dampende kom soep zie ik hoe regen en wind elkaar proberen te overtroeven. En zoals het spreekwoord zegt: waar twee honden vechten om een been, loopt de derde er mee heen.

dag3_c.jpgIn dit geval is die derde een stuk blauwe hemel en zowaar een zonnestraal. Eén blik is genoeg - we trekken onze natte jassen aan en snellen terug naar De Panne. Wespje wil erop uit!

We trekken droge kleren aan, stoppen regenkleding in onze respectievelijke topcase en dan... vroem...

We rijden er zomaar op uit, richting polders. De wind zorgt voor een steeds wisselend wolkenspektafel. De regen geeft de lucht iets pikants. Alle kleuren zijn duidelijker, intenser, net alsof ze tot dan toe onder het stof zaten en nu hun oorspronkelijke schittering terugvinden.

 

dag3-d.jpg

Krachtige geuren prikkelen en verrassen. Natte akkers en weiden, de rijpe geur van koemest, nat hooi waaruit damp opstijgt in de zon, de plotse verrassing van wat bloemen vermengd met de geur van leder en warme motoren.

Ik lach. Dit is een dag van rain and smiles. Nog een!

 

 

 

Dag3.jpg

Veurne, Bulskamp, Beauvoorde... de wijdse landschappen worden opgesmukt met grote en minder grote boerderijen en af en toe een stadje of dorp. Regelmatig zien we een pijl naar een boerderij in de verte, die hoeveproducten, ambachtelijk ijs, seizoengroenten, eieren, kaas, aardappelen... aanbieden.

 

 

 

 

Dag3-e.jpg

 

Een daarvan is de Walhoeve, langs het kanaal van Diksmuide - Duinkerke. Ze blijkt over een prachtige kaaswinkel te beschikken. Tientallen kazen liggen in een grote toonbank, klaar om versneden te worden. In een aparte toonbank beloven ambachtelijk gemaakte desserten zoet nagenieten.

Met veel te veel kaas in mijn linkerhand en een horentje mokka en vanilleijs in mijn rechterhand kom ik weer buiten.

Wespje wacht geduldig tot het laatste kruimeltje van mijn ijsje verorberd is en voert me dan weer zoemend naar De Panne.

Dag3_a.jpg

Misschien had de algemene titel van mijn relaas niet "A dream come true" moeten zijn maar wel "A love story".

14:52 Gepost door Paule in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

15-09-10

BIENVENUE CHEZ LES CH'TIS

(VESPATRIP - DAG 2)

dag1-a.jpg

Wakker worden, boordevol verwachting als een klein kind op sinterklaasdag. Wat heeft de dag voor mij in petto? Koffie met verse broodjes en een grote Michelinkaart uitgespreid op tafel. We plannen de route voor vandaag. Een lusvormige rit van zowat 200km moet ons de verborgen kantjes van de Westhoek tonen, zowel langs de Belgische als de Franse kant van de grens. Wespje heeft er zin in, we rijden al vroeg in de ochtend naar de Moeren, land van water, akkers, weiden en molens. Schapen, koeien, paarden, ezels... kijken even op wanneer we langs de landelijke baantjes zoeven. In de verte blinken kerktorens, waar wegen elkaar kruisen staan oude kapelletjes.

Meeuwen doen zich te goed aan de oogst. Boeren rijden af en aan met grote landbouwmachines. We maken deel uit van dit bedrijvige, geurige, rustige leven waarin regen, wind en zon de wet dicteren. Wat een verademing!

Moeren.jpgWe steken de Franse grens over, waar we plots in Les Moëres zijn, ook al hebben ok hier nog veel dorpjes Vlaamse namen en vind je er straten die "Rue du petit hazewindeke" heten. Op dorpspleintjes hangen Vlaamse leeuwen boven cafeetjes die trots Le Lion de Flandres heten. Het is wat verwarrend, waar ben ik nu? Maar het lokale marktje waar veel kazen, terrines en "saucissons" verkocht worden bewijst dat ik wel degelijk in het land van melk en honing ben.

Langs kanalen en rivieren voorzien van de nodige reigers, eenden en zwanen bereiken we Bergues, het stadje waar indertijd "Bienvenue chez les Ch'tis" gedraaid werd. Het is een prachtig, historisch stadje met een gemoedelijke sfeer - blijkbaar een favoriete bestemming van fietsers.

 

Bergues.jpgWanneer we even parkeren op het pleintje, zijn er meteen een paar bewonderaars... van de Vespa of de BMW? Of is het eerder de onorthodoxe combinatie die de aandacht trekt? Onze wheels scoren in elk geval veel bijval.

We maken een ommetje, rijden daarna door, richting Cassel en Saint-Omer. Maar in Esquelbecq is het centrum afgesloten. Een marktje? Een kermis? Een feest?

We parkeren even buiten het dorp en gaan kijken wat er aan de hand is.

 

 

ch''ti.jpg

ch'ti1.jpg

Rond het plein voor de prachtige kerk ontdek ik zowaar "Epicerie culturelle" waar je voor een prikje tweedehandsboeken, oude postkaarten en leuke posters kunt kopen.

 

 

chti6.jpg In het cultureel centrum zijn lokale kunstenaars naarstig aan het schilderen en tekenen.

Ik loop voorbij een cafeetje waar père Etienne me met open armen verwelkomt en uitnodigt voor een gebed: "Père Etienne de l'Abaye St. Bernardus vous invite à prier avec lui afin d'obtenir notre plein quotidien."

En wie wil weten wat het moto is van de brave pater: "Vidons les verres pleins, plaignons les verres vides."

Er blijft mij niets anders over dan een werk van barmhartigheid te doen: de dorstigen laven.

chti5.jpgEen glaasje later loop ik Madame Bintje tegen het lijf. Het is vandaag immers het "patatefeest" - in het Vlaams alstublieft, ook al spreekt iedereen hier Frans. Samen met Jan Patat loopt ze door de straten, gevolgd door een hoop verklede aardappelen.

We lachen, wandelen, feesten even mee.

Daarna trekken we vrolijk naar onze wheels voor nog meer fun.

 

 

 

chti7.jpgVroem, vroem, weg zijn wij. Ik zing Elvis wanneer we de dorpjes aan elkaar rijgen en met een grote omweg terug naar De Panne rijden.

"Are you lonesome tonight, do you miss me tonight..." heerlijk deinende muziek die precies past bij de slingerende banen die ons langoureus dansend terug brengen naar huis...

15:36 Gepost door Paule in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-09-10

A DREAM COME TRUE

Trip1.jpg

Vespatrip

Eind augustus maakte ik mijn eerste Vespatrip. De vuurdoop van mijn knalrode LX 125, een wonder op wielen, dat telkens weer een grote glimlach op mijn gezicht tovert. Ik ben gek op mijn Wespje. Sinds ik het 11 maanden geleden uit de showroom van Legend's Bike plukte heb ik er zo'n 3000km mee gereden... en als het van mij afhing zouden dat er nog veel meer zijn. Na het utilitaire gebruik - en als het even kon een ritje s'avonds na het werk of in het weekend - was het eindelijk tijd voor de pure fun: EEN TRIP!

 

 

 

Trip2.jpg

Eerste etappe: Brussel - De Panne (180km)

In het goede gezelschap van een BMW 1200RT vertrekken we zaterdagochtend naar zee. Geen snelwegen voor ons, maar kleine en minder kleine banen die ons van Ninove, Brakel en Ronse naar Kluisbergen leiden. België zou België niet zijn als we niet meteen terechtkomen in omleidingen en wegenwerken - zonder de putten en bulten in het wegdek mee te rekenen. Maar de regen blijft uit, in de frisse lucht snuif ik de heerlijke geuren op van natte aarde, koeien, gras... Mijn zintuigen genieten, alle bekommernissen zijn achtergebleven op een andere planeet. We rijden een paar keer verkeerd maar vinden dan toch de baan naar Harelbeke, Izegem, Roeselare. Mij maakt het niets uit, ik geniet van elke bocht die ik met mijn Wespje maak, van elke kronkel in de weg, van elke versnelling.

Trip3.jpg

In Roeselare stappen we even af om een kofietje te drinken en met blinkende ogen onze eerste ervaringen uit te wisselen. De BMW zou af en toe eens lekker willen optrekken, maar voor de rest valt het best mee om samen te rijden. Het zou misschien eenvoudiger zijn als we evenwaardige motoren zouden hebben, maar C. is een onvoorwaardelijke fan van BMW en ik van Vespa. Zo kan het ook.

Het kriebelt al vlug om weer op te stappen. Helm op, handschoenen aan, smile tot aan mijn oren en... vroem... richting Diksmuide. We volgen de Bachten de Kupperoute richting Veurne en De Panne. Wijdse landschappen, water, wolken, een strakke wind... de Westhoek verwelkomt ons met een unieke cocktail waarvan we met volle teugen genieten. Aaaaaaaah, I love my Vespa!  

 

10:53 Gepost door Paule in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |